Een levensverhaal
Haar kindje was acht weken oud
Ze was 31, net moeder geworden, en ongeneeslijk ziek. Haar kindje was acht weken oud toen wij voor het eerst bij haar aan tafel zaten.
De dag van de voorgesprekken begon om vijf uur ’s ochtends en eindigde rond tien uur ’s avonds. We spraken haar ouders. Haar man, die ze kende sinds haar vijftiende. Drie beste vriendinnen, vriendschappen die teruggaan tot de basisschool.
Ondanks de treurige aanleiding voelden wij geen vermoeidheid. Alleen maar dankbaarheid.
Uit al die gesprekken ontstond het script voor haar film: het verhaal van een leven dat nog maar net begonnen leek, verteld door iedereen die van haar houdt, en door haarzelf.
Haar kind zal haar moeder kennen. Niet alleen van foto’s, maar pratend, lachend, vertellend over het leven en over de liefde waaruit het kind geboren is.
Ondanks de treurige aanleiding voelden wij geen vermoeidheid. Alleen maar dankbaarheid.
Het team, na de dag van voorgesprekkenSommige verhalen vertellen we zonder naam en zonder gezicht. De familie leest hier hopelijk in mee wat wij die dag voelden: dankbaarheid.
Voor een kind van acht weken is een film geen herinnering. Het is een kennismaking, voor later.
Voor wie zou jij dit doen?
Bel ons gerust. We luisteren eerst, dan kijken we samen wat er mogelijk is. Ook als het snel moet.
06 42 70 19 02Bellen of WhatsApp · binnen 24 uur teruggebeld
Bekijk wat een levensfilm is