Het levensverhaal van Corrie
Ik wil niet dat al mijn herinneringen met mij het graf in gaan
Die zin was Corries reden om ons te bellen. En herinneringen hád ze. Een jeugd in Friesland, streng gereformeerd, bibberen op de trap tijdens razzia’s in de oorlog. Ze wilde concertpianiste worden, maar dat mocht niet van haar vader.
Dus werd ze directiesecretaresse, later steno-docente en pianolerares. En als haar kinderen naar bed gingen, speelde ze The Entertainer van Scott Joplin. De piano won toch, elke avond weer.
Op haar vijftigste zette ze een advertentie: schipper gezocht. Zo vond ze Tim, haar grote liefde.
Samen gingen ze varen, en reizen, naar Spanje en Kenia. Haar kleinzoons vertelden in de film over logeren bij oma, waar meer mocht dan thuis. Haar hartsvriendin Elly, buurvrouwen sinds 1963, over een zusterlijke band zonder geheimen. Dochter Katja over de weg van een strenge opvoeding naar een eigen, vrij leven.
In mei 2025 namen we haar verhaal op. In september was de uitvaart. Daar werd haar film vertoond: Corrie die zelf vertelt wie ze was.
Bij oma was altijd heel veel eten. Alleen even uitkijken dat het niet over de datum was.
Haar kleinzoons, in de film
Haar herinneringen zijn niet mee het graf in gegaan. Ze staan op film, verteld met haar eigen humor, voor Katja, Joost, de kleinzoons en iedereen die haar mist.
Precies zoals ze het wilde.
Voor wie zou jij dit doen?
Bel ons gerust. We luisteren eerst, dan kijken we samen wat er mogelijk is. Ook als het snel moet.
06 42 70 19 02Bellen of WhatsApp · binnen 24 uur teruggebeld
Bekijk wat een levensfilm is