Dan is ze er weer een beetje

Normaal maken we levensverhalen van volwassenen. Toen de familie van Nomi ons belde, hebben we daar geen seconde aan vastgehouden.

Nomi was vijf. Ze streed anderhalf jaar voor haar leven, en ze was tijdens de opnamedag precies wat een kind van vijf is: eigenwijs, grappig, nieuwsgierig naar de camera. Je kunt van tevoren niet bedenken hoe een kind een film maakt, zei haar moeder Yvon later. En dat maakte het juist zo mooi.

Een paar maanden later kwam het bericht dat Nomi was overleden.

Het gezin, Yvon en de kinderen, heeft de film nu. En ze gebruiken hem. Juist op de momenten dat het moeilijk is, zetten ze het portret aan.

Dan is Nomi er weer een beetje.