Het levensverhaal van Theo
Ik stap nooit af, maar soms val ik om
Op de rug van Theo’s fietsshirt staat zijn levensmotto: ik stap nooit af. En daaronder, kleiner: soms val ik wel om, maar dat mag, als je maar opstapt.
Theo heeft Parkinson. Hij liet zijn portret opnemen nu het nog goed gaat, en hij was er vlijmscherp over waarom. Zijn kleinkinderen moeten over twintig jaar kunnen zien hoe hij wás. Niet hoe hij dan is.
Het interview duurde ruim drie uur, opgebouwd rond boodschappen van zijn kinderen, zijn vrouw en zijn zakenpartners.
We leerden er zelf van. Iemand met Parkinson heeft ongeveer een uur energie, heeft pauzes nodig, wordt moe van fel licht. Dus bouwden we de dag daaromheen. Het verhaal bepaalt het tempo, niet de camera.
De USB-stick met zijn film bewaart Theo in een doosje. Klaar voor later, wanneer dat ook is.
Stel je voor dat je dit niet doet. Dan zouden mijn kleinkinderen denken dat ik altijd dát geweest ben.
Theo zelf, over waarom hij niet wachtte
Een foto laat zien hoe iemand eruitzag. Een film laat zien hoe iemand is. Hoe Theo grijnst als hij over fietsen begint, hoe hij nadenkt, hoe hij doorzet.
Over twintig jaar zien zijn kleinkinderen geen ziekte. Ze zien een man die nooit afstapte.
Voor wie zou jij dit doen?
Bel ons gerust. We luisteren eerst, dan kijken we samen wat er mogelijk is. Ook als het snel moet.
06 42 70 19 02Bellen of WhatsApp · binnen 24 uur teruggebeld
Bekijk wat een levensfilm is