Het levensverhaal van Wim
Het was zijn cadeau. Stiekem ook het mijne
Niet elke levensfilm begint bij ziekte. Deze begon bij een verjaardag. Dochter Annemarie gaf haar vader Wim voor zijn zeventigste geen horloge en geen reis, maar een videoportret.
En ze dacht verder. Naast Wim zat tijdens de opname zijn moeder van 92. Nu of nooit, zei Annemarie, ze is nog scherp van geest. Ruim twee uur lang gingen vader en oma samen terug in de tijd, tot aan de cadeautjes van vroeger, van schaatsen tot de schoenen van ome Jo.
Wims broers en zussen stuurden videoboodschappen met vragen waar ze al jaren mee rondliepen. Was ze wel gelukkig? Hoe keek ze naar het leven?
Die vragen kregen eindelijk een antwoord, op beeld, uit de mond van hun moeder zelf. Drie generaties in één opname: Wim, zijn moeder, en Annemarie als aanjager van het geheel.
De film kwam thuis in een houten herinneringenbox, met Wim en zijn moeder erin gegraveerd. Op het deksel staat: 70 jaar terug in de tijd.
Eigenlijk zouden we dit gesprek over twintig jaar nog een keer moeten voeren.
Annemarie, de dochter van WimHet was een cadeau voor hem, zei Annemarie na afloop, maar misschien stiekem ook wel een cadeau aan mezelf. De kans om dit nog te bespreken met je eigen moeder, mijn oma van 92, dat was zo uniek.
Je hoeft niet ziek te zijn om je verhaal vast te leggen. Soms is een verjaardag reden genoeg.
Voor wie zou jij dit doen?
Bel ons gerust. We luisteren eerst, dan kijken we samen wat er mogelijk is. Ook als het snel moet.
06 42 70 19 02Bellen of WhatsApp · binnen 24 uur teruggebeld
Bekijk wat een levensfilm is